Şahitlik yapmak bir insanlık görevidir.

Ancak şahit­lerin sık sık mahkemeye çağrılması, uzun müddet mah­keme salonunda tutulması vs. nedenlerle işleri aksar, zamanları boşa harcanır.

Yani ancak bir iş sahibi olma­yan kişiler bu durumdan rahatsız olmayabilir.

Keza ke­fil olan kişi de sıkıntıdan kurtulamaz. Asıl borçlu bor­cunu ödemediği takdirde kefilin yakasına yapışılır.

Kefil olmak için de insanın parasının bol olması lazımdır.

Ya­ni tanıklık boş oturanlara; kefillik de zenginlere mah­sus işlerdir.

Aksi takdirde zararlı çıkılır.

Hele toplum ahlâkının bozulduğu, kimsenin borcuna sadık kalmadı­ğı ve mahkemelerin dolup dolup boşaldığı çağımızda zaman ve paradan çok, kişilerin emniyeti de kefil ve şahit olmaya engeldir.

Ne acı bir durum, ne hazin ko­kuşmuşluk!...

Kefil ve şahit olmaktan kaçınmayı öğütlemek üzere söylenir.