(Zeval:Yok olma, sona erme)

Her yükseliş, bir düşüşle sona erer. Her olgunluğun bir bozulması söz konusudur.

Doruğun sona erdiği bir nokta mutlaka vardır. Her imparatorluk, sonunda par­çalanır.

Bütün bunlar yanında bir kişi eğer fazla layık olmadığı bir gelişme gösterir veya bulunduğu durumun ötesinde hareketlerle taşkınlıkta bulunursa artık düşüş yakın sayılır, son gelmiş demektir.

Karıncaya da yürü­mek takdir edilmişken uçmaya kalkması sonunun pek yakın olduğunu gösterir.

Layık olmayan kişilerin yüksek bir mevkide zor du­ruma düşmeleri üzerine söylenir.