Gönülsüz yenen aş, ya karın ağrıtır ya baş.

İsteyenin bir yüzü kara; vermeyenin iki yüzü:

Kişilerin darda kalıp birinden yardım isteğinde bu­lunmaları onların gururunu incitir ve utandırır.

Ama mecbur kalarak yüzünü karartıp bu duruma katlanırlar. İstekte bulunulan kişinin de ona göre davranması ve ihtiyacı gidermesi gerekir.

Bu bir insanlık ve mürüvvet anlayışıdır. İsteği geri çevirmek ve yardım etmeyip o zavallıyı eli boş göndermek, çok daha ayıp ve utanıla­cak bir durumdur.

Yardım etme imkânı var iken yardım etmeyen kişi ne zavallıdır.

Bir de imkânı olmadığı için yardım edemeyen kişiler vardır ki bunlar da istenileni karşılayamadıkları için gerçekten utanırlar.

Elbette dar­da kalan kimse ihtiyacını başkasından istemelidir. Bun­da utanılacak bir durum olamaz.

Ancak onurlu insanlar bunu yapmaktan kaçınırlar. Buna rağmen istenileni bi­lerek vermeyen kişi de aşağılık bir kişidir.

Zor durumda kalan kişilerin başkalarından bir şey istemelerinde utanılacak bir durum olmadığını vurgu­lamak üzere söylenir.