Ağır bir hastaya bakmak çok zordur. Hele uzun sü­reli bir hastalık ise hastanın hizmetini görmek kişileri hem maddî, hem manevî açıdan üzer, yıpratır.

Buna hastaların kaprisleri de eklenince iş tahammül edile­mez bir hâl alır. Nitekim hasta yalnızca acı ve sızı çe­ker.

Oysa bakıcısı manevî ıztırap ile kendini yer bitirir.

Bütün bunlar göz önünde bulundurulduğunda hasta ol­mak, hastaya bakmaktan kolay görünür.

Ancak ne olur­sa olsun hastaya bakmak, sağlıklı kişilerin boynuna borçtur.

Hasta başı bekleyenler tarafından yersiz bir yakınma veya onlar hakkında bir acıma anlamında söylenir.